Helemaal tegen Hanke's zin konden we de pup die naar Canada verscheept moest worden achterlaten bij het dierenhotel op Schiphol. Normaal zou ze daar tot het allerlaatst bij blijven, maar in dit geval was het allemaal al helemaal georganiseerd en blijken de mensen het al vaker aan de hand te hebben gehad. Sterker nog, het is hun dagelijks werk. Op uitdrukkelijk verzoek van Hanke krijgt hij geen eten meer voor vertrek, dat zou kotsen worden. Ok, we zijn dus met een kwartiertje weer vertrokken.
Verder de hele dag in Aalsmeer gebleven en aan het eind van de dag richting het zuiden gereden om morgen bij Robo afzetunits eens te kijken of er wellicht een betere oplossing is voor ons BeKa schommelprobleem. Het rijden is ondanks het nieuwe onderstel nog steeds een ramp. We willen nu een andere unit en Robo heeft die dingen. Vanavond hebben we voor de deur van Robo lekkere Porugese aardappels gebakken met een schitzel van C1000. Erg lekker.
De pleepot is voor het eerst vol en die ga ik maar eens proberen ergens illegaal in de sloot te kieperen. Lijkt een misdaad maar dat valt mee, alles is helemaal biologisch afbreekbaar en als het toch niet goed voor het milieu is dan is het in ieder geval niet mijn schuld, het staat echt duidelijk op de verpakking.
Groeten Ewald
Heel veel opgeschoten vandaag.
Toetsenbord voor pda (waar ik nu mee typ).
De aanrijding van gisteren laten we toch maar via de verzekering lopen. De schade aan de x3 is 1300 euro dus niet interessant om zelf te betalen.
We zijn nog op bezoek geweest bij de eigenaar van Blitz en daarna spaghetti gegeten bij Marina.
Verder is gebleken dat je in Nederland nog kraanwater kan vinden dat niet drinkbaar is. Bij de Shellpomp bijvoorbeeld.
Nu staan we op een soort spottersplaats naast Schiphol. Er is een vliegtuig langs gekomen. Nu is het erg rustig en er is niets te zien. Morgenochtend hopen we op tijd bij het dierenhotel te zijn om het puppy af te leveren.
Groeten Ewald
Het is gelukt, er zit een Franse plaat op, achteraf niet moeilijk. Maar da's altijd zo.
Toch ben ik even bang geweest dat het echt niet zou lukken om de L200 op mijn naam te krijgen, echt waar.
Wat er aan vooraf ging in het kort.
* In Nederland de auto gekocht en op naam van mijn broer laten zetten.
* De auto heb ik twee dagen later opgehaald en voordat ik ermee naar Frankrijk ben gereden eerst bij de RDW een tijdelijk export kenteken gekocht. Gelukkig had ik een paspoort en een rijbewijs om te tonen, de Carte de Sejour werd niet geaccepteerd. Ik kreeg een op kopieerpapier geprinte kentekenplaatsticker en die heb ik dan toch maar met watervast tape op de auto geplakt. De Nederlandse kentekenplaten moest ik inleveren. Er zat er eentje op de voorkant van de auto en eentje op de achterkant van de camper. Eenmaal thuis bleek er ook nog eentje op de achterkant van de auto te zitten. Dat aantal is in Nederland toch centraal geregistreerd?
* De L200 op chassisnummer verzekererd bij AXA France. De groene kaart is naar mij gefaxt en die fax heb ik natuurlijk bij me.
Eenmaal in Frankrijk heb je ook een aantal papieren nodig.
* Het Nederlandse kentekenbewijs van de auto.
* Een keuringsrapport van de Control Technique, de Franse APK.
* Certificat de Conformité, bewijs dat de auto voldoet aan de Franse eisen. Dat papier had ik in Nederland bij een Mitsubishidealer besteld. Scheelt ruim honderd euro met de Franse dealers.
* Dan moet je bewijzen dat je in Frankrijk woont. Hiervoor heb je een rekening nodig van het energiebedrijf op jouw naam, natuurlijk. Dat heb ik niet want ik woon 'inclusief'. Een telefoonrekening is ook goed, maar dat betaal ik ook niet. Uiteindelijk was de tijdelijke groene kaart voldoende bewijs.
* De faktuur waarmee je kunt aantonen dat je de auto echt gekocht hebt.
* En dan een papier dat ik niet kon regelen. Namelijk een bewijs van betaling van BTW. Dit moet je halen bij het belastingkantoor. Bleek ik om een of andere reden niet bekend te zijn. Dat papier kreeg ik daarom ook niet. Hier zou het dus ophouden.
Het idee was vervolgens om de auto op Hanke's naam te zetten. Leuk bedacht maar op de aankoopfaktuur stond haar naam niet vermeld. Gelukkig was World Nextdoor waar de auto gekocht is bereid om even een kopietje te sturen van de faktuur met allebei onze namen erop. Nu konden weer terug naar de belastingdienst en kregen we het papier. Eigenlijk weet ik niet waarvoor het precies is.. iets met BTW begreep ik.
Bij de Prefecture, waar je uiteindelijk een Frans kenteken aanvraagt zijn we slechts een kwartiertje binnen geweest. Alles liep daar vlot en na betaling van 312 € hadden we een Frans kenteken.
Ei ndelijk, Hank heeft het er al vanaf het eerste begin over.
Maar kwam er toch nog bijna niks van terecht.
Ons eerste echte uitje ging naar Lyon. Spulletjes kopen bij de camperwinkel. Pannetjes, plastic kopjes en alles wat nodig is. Lichtgewicht is de eis.
Al snel een piepklein föhntje gevonden en lichtgewicht natuurliefhebbend poepopeetpoeier dat zo ontzettend groen is zodat ik zeker weet dat waar campers komen, de natuur weer ouderwets groen wordt en blijft. Voorwaarde: bij het legen van de koffer met poep (van Kooten bedankt) héél dicht bij de natuur blijven.
Fluitketel en een omvormer van 12 naar 230 van 159 voor 79 in de mand en ze hebben ook hele handige koekepannen met wegklapbare steel. Een steelpan met klapschaatscapaciteiten. Beetje duur en onnodig als je een keuken vol met pannen hebt die de hele winter niet gebruikt worden.. dan gaan die gave Thialfpannen gewoon weer terug op het rek.
Gelukkig was Hanke nog wakker na het betalen. Bleek dat we een unieke computerfout hadden meegemaakt. Omvormer van 79 € bleek op de bon te staan voor 229 €. Voor die hondervijftig euro teruggave hebben we nog heel veel meer gekocht bij een volgende winkel. Stoelen en bijna een siliconen vergiet. Van luchtvering hadden ze geen verstand en van LPG gasflessen nog minder.
In de koelkast hebben we eitjes en twee biefstukken. Ons eerste campereten. Eerst heb ik een afwasje gedaan, ging goed. Afwassen kon ik al wel, maar het was even spannend of we echt wel warm water hadden. Nou, bloedheet hoor! En omdat ik nu toch de beweegrol had en Hanke de zitrol, kon ik meteen wel even die biefstukjes bakken en de rest van het eten op tafel zetten. Ik had nog geen ja gezegd of ik kwam er achter dat we die klappan beter niet terug hadden kunnen hangen. Op een steenworp afstand van de Auchan die tot tien uur 's avonds open is zaten we daar dan. Het regende en het was gezellig binnen. Het was zonder biefstuk veel gezelliger dan met biefstuk. Bij de Auchan hebben ze allerlei soorten pannen. Wij niet. Niet nu. Maar door de regen naar de Auchan is niet gezellig. In de Auchan is ook niet gezellig. Hier wel. We hebben sla gegeten met olie en azijn. Gezellig.
De volgende dag was het droog en zijn we weer naar huis gereden. Onderweg heeft Hanke een pannetje gekocht en een eitje gebakken. Gezellig.
.jpg)
Vergeef de Belgen, ze weten niet beter. - hoop ik.
Ook al had ik alles tot in de puntjes geregeld, de Belgen vinden toch dat ze ook hun eigen regeltjes moeten laten gelden. Wat die regel is maakt niet uit, als het maar anders is.
Nu bluf ik niet graag en ook niet makkelijk, maar als er een Belg voor me staat durf ik wel. Ik kon deze situatie alleen maar winnen.
Snel ben ik even naar Nederland gegaan om de L200-BeKa op te halen. Alles keurig voorbereid en zoals het hoort. Ik wil onderweg gewoon geen problemen tegenkomen, vooral omdat ik maar één dag had om weer thuis te komen. Alles liep echt soepel maar ik wist dat het een relatief lange reis kon gaan worden. Aangekomen België wilde ik even uitrusten en moest tanken. Staat er een polliesiewagen met een demonstratieding dat de veiligheid van gordels moet aantonen. Heel goed dat dat gebeurt. Alleen - schoenmaker blijf bij je leest! Nu wil die Belgische polliesie toch wat te doen hebben en voor de gordeldemo was weinig animo. Daar worden uitsluitend automobilisten voor uitgenodigd die worden betrapt op het niet dragen van deze verplichte gordel. Iedereen draagt dat ding natuurlijk dus deze snor had tijd over. Goedemiddag. Goedemiddag. Duidelijk dat hij zo'n unit niet elke dag voorbij ziet komen. Iets te veel aandacht voor iets waar hij geen verstand van heeft. Hij loopt eens een rondje om mijn nieuwe trots en besluit dat er iets niet in orde moet zijn. Geen idee wat het zou kunnen zijn maar met enig zoeken zal er wel wat boven komen drijven.
Mag ik uw groene kaart eens zien? Precies in de roos zeg! Die heb ik niet. Ja maar dat is verplicht zulle. Nu moet ik uitleggen dat ik in Nederland een auto koop en die netjes op chassisnummer verzeker bij mijn verzekeringsmaatschappij in Frankrijk en dat ik dat telefonisch heb gedaan en dat ik natuurlijk geen echte groene groene kaart heb want het is een tijdelijke dekking. De echte groene groene kaart krijg ik wel als ik een Frans kenteken heb. Ik heb nu dus een zwart-witte groene kaart over de fax gekregen. Da's hier niet geldig. Ok, in Europa wel en als u daar anders over denkt wijkt u af van de Europese regels en is het verder uw probleem en niet het mijne. U moet het met de fax doen. Ja, maar die kunnen we niet lezen. Ok, dan laat ik hem opnieuw faxen naar dat benzinestation hiero. Vraagt u hier binnen dan maar even het faxnummer snort hij. Ik zeg, bedankt voor de tip!!
Vijftien minuten later is de fax er en goed leesbaar. Voor mij en ook voor snor.
Nu dit klopt kon ik natuurlijk alle andere papieren ook voor de dag halen. Klopte ook allemaal. Ondertussen was er een kandidaat die in de demonstratieauto een keertje mocht koppeltjeduikelen met de gordels aan. Als ik wilde mocht ik wel even eerst. Ik heb bedankt. Net een whiplash achter de rug. Had ik mijn gordel niet gedragen dan had ik nu géén whiplash. Dat heb ik niet 'luidop' gezegd - om tijd te winnen natuurlijk. De niet-gordeldrager mocht ondertussen in de demo-wagen plaats nemen en de gordel om doen. Ik had al lang weer verder mogen rijden natuurlijk. Alles was tenslotte in orde, maar de Belg vond het toch wel de moeite waard om zijn collegas op de hoogte te stellen van alles wat hij die middag geleerd had. Eerst kreeg ik nog een advies. Mocht u weer eens een auto exporteren zorg dan voor een officiële nummerplaat van een erkende instantie. Ik dacht dat mondiaal het licht uitging. De man had nog nooit van de RDW gehoord. Ook nog nooit van de D.R.I.R.E. in Frankrijk en hij had niet eens de papieren goed bekeken die ik hem geven had. Ik zeg... leest u anders de Franse bijlagen eens, misschien is dat duidelijker voor u.
Nou, dat was ook zo en hij had zelfs het gevoel er iets van opgestoken te hebben. De collega's werden er bijgehaald en wederom van alles op de hoogte gesteld. Kijk hier en kijk daar en er zit zelfs een reliëf stempel in de kentekenplaat.
Kotsmisselijk van alle Belgische onwetendheid heb ik het pompstation weer verlaten, in tegenstelling tot de man in de nog steeds ronddraaiende demo-auto.
en we hebben al veel leuke plekjes gezien. Onthouden denk ik dan. Ja, waar het was moet je onthouden, maar niet altijd hoe je er bent gekomen. Die Jumpy is een prima auto voor boodschappen die ik dan ook veel en vaak doe. Maar nu hoop ik hem toch heel snel te vergeten als het om uitjes gaat.
Vandaag heeft mijn broer Igor de L200 met BeKa opgehaald in Lelystad. Maandag ga ik hem ophalen in Bergen op Zoom.
Ik ga geen hotel boeken. Ik neem een kussen mee.
_1.jpg)
Op sommige plekken komt gewoon niemand. Dat is in .nl niet voor te stellen, maar hier is dat gelukkig nog redelijk normaal.
Daarom kunnen vijgen hier heerlijk hun eigen gang gaan. Zich volzuigen met sap en dan lekker openklappen. Door de warmte wordt hun glibberige zoete binnenste al omgezet in alcohol en ruikt het in hun buurt aangenaam en vies tegelijk.
De geur van drank en rotting, dat kom ik vaker tegen...
Groeten vanaf de camping.
.jpg)
.jpg)
Zo ontzettend slecht is heel leuk. Dit is echt geen camera. Ja, het maakt een vlek waar iets in te herkennen valt, dat wel. Vergelijkbare kwaliteit met die van de gomdruk uit een paar eeuwen geleden. Zonde om weg te gooien.
Deze opnamen zijn gemaakt tijdens het hondenuitlaten.
Foto's die voorzien zijn van een onderschrift mogen. Als het onderschrift beschijft wat er op de foto te zien is, dan is òf de foto, òf het onderschrift overbodig.
In dit geval is het anders. De foto's zijn overbodig ja, maar als ze er dan toch staan is een beschrijving van wat er te zien is toch wel noodzakelijk.
Honden in het water.
Dit is een Nissan Single Cab met een Geocar opbouw.
Erg geschikt voor terreinrijden omdat ie licht is, sterk en compact. Niet eens duur. Voor ons te klein, helaas.
Er is niet veel nodig om aan alle eisen te voldoen maar je moet ze wel allemaal even weten. Ik ben er nu ook achter gekomen dat een export verklaring a la minute gemaakt kan worden en dat ie maar 23 € kost inclusief de platen. Heel makkelijk. Ik schrok wel even toen bleek dat die verklaring alleen wordt afgegeven op een auto met geldige APK. Kom ik mooi mee weg. De keuring is nog geldig tot oktober. Scheelt ook al weer een afspraak en veel tijd en stress.
De vorige eigenaar zal ik deze keer niet ontmoeten. Hij heeft geen tijd. Wat ie wel heeft gedaan is een a4tje gevuld met allerlei wetenswaardigheden over de camper en om dat nog eens aan te vullen heeft hij zijn plannetje om naar ons toe te komen in de Ardeche bekend gemaakt. Dat zou wel heel erg leuk zijn. Als ik me niet vergis heeft hij een nieuwe camper aangeschaft, geen 4wd maar een gewone grote saaie, iets wat wij hopelijk niet maar waarschijnlijk ooit ook nog eens gaan doen. Ik denk dat we samen maar eens een eindje moeten gaan rijden. Kan hij bij ons koffie krijgen en wij bij hem warme chocolademelk uit de magnetron en een punt zelfgebakken vlaai.
Hèhè, we hebben d'r eentje, bijna! Een Mitsibishi L200 met een BeKa de Luxe afzetunit. De auto is van 1998 en de unit van 1991. Op internet gevonden maar niet meteen op gereageerd omdat we nog helemaal vol waren van de Toyota Landcruiser combinatie. Deze L200 - BeKa camper staat in Nederland bij World Next Door in Lelystad. Die heb ik gisteren, zaterdag 19-aug-2007 toch maar eens gebeld. Kreeg ik een type aan de telefoon die niet echt als een autoverkoper klonk. Ik moet meer aan een Zen-boeddhist denken. Veel te rustig en te vriendelijk voor een verkoper. Nou ja, met lichtgekromde tenen heb ik dan toch maar naar de auto gevraagd en die was nog niet verkocht. De meneer had hem bijna zelf willen kopen, zo mooi was ie. Waar heb ik dat eerder gehoord. Ik moest ook niet te lang wachten want er was erg veel aandacht voor auto's in deze prijsklasse. Dus toch een echte verkoper. Op iedere vraag een antwoord, dat wel.
Hij stuurde direct ongevraagd een hele rits foto's van de auto en unit en toen werd ik opeens enthousiast. Had zeker mer meditatie en verlichting te maken? Ik weet het niet maar ik MOEST die auto hebben. Alles ziet er zo spic&span uit. Op de foto's lijkt alles wel nieuw. Dat kan natuurlijk nog waar zijn ook want ik weet niet wanneer de foto's gemaakt zijn..
Om nou 12.000€ uit te geven aan een auto die je nog niet eens gezien hebt is voor mij niet erg logisch. Jammer genoeg konden we niemand bedenken of mobiliseren die eventjes kon gaan kijken voor ons. Dus, 1 2 3 toch maar doen dan.
Nu nog bedenken hoe we hem zo snel mogelijk hier krijgen.
Nissan King Cab met Clemenson Explo44 unit voor 14.000€
Dit ziet er leuk uit, grote unit en veel opbergruimte. Lekkere saaie auto en voor 14.000€ lijkt het ook niet al te duur. Auto is uit 1992 en de unit een paar jaar ouder. Probleem is dat we hem niet eventjes kunnen gaan bekijken. De rit zal minimaal zes en een half uur duren als we niet even stoppen tussendoor. Dan nog een uurtje rond de auto hangen en weer terug. dat wordt weer een rit van 16 uur of zo. Bordeaux is gewoon te ver. Precies aan de andere kant van Frankrijk.
We zoeken verder.(nee dichtbij bedoel ik haha)
Unit voor 5000€, auto apart erbij zoeken.
Dit is te mooi om waar te zijn.
Een Clemenson afzet-unit op een hzj73 Toyota Landcruiser. Een 3.0L TurboDiesel met een hardtop en een compacte unit erbij die een opening heeft aan de voorkant. Er ontstaat dan een doorgang tussen de stoelen naar het camperdeel. De auto is een van de beste 4x4-terrein auto's die je kunt bedenken. Alles is ouderwets mechanisch en dat zie ik als een groot voordeel, kun je dus helemaal zelf onderhouden en als je ver van huis bent is er altijd wel iemand die hem kan repareren.
De unit bleek wat minder aantrekkelijk te zijn. Erg klein en in een lelijke staat. Het polyester aan de buitenkant was vrijwel overal van de constructie losgelaten. Dat is wel te restaureren natuurlijk, maar omdat er meer nadelen aan zitten hebben we deze comdinatie maar laten staan. Belangrijkste nadeel was zijn kleine afmeting en er zat geen verwarming in. Da's wel wenselijk als je er alleen in de winter mee gaat touren natuurlijk.
Wat was ik gek op die auto zeg! Jammer dat er niet een grotere unit voor bestaat.
Nog steeds is het niet duidelijk wat de procedure is, laat staan dat we weten wat we nou moeten doen. Er zijn al heel veel verschillende verhalen aan ons verteld maar eigenlijk bij alles hebben we onze twijfels.
Voorbeeld 1,
We kunnen de auto laten repareren door een carrossier in Rochemaure. Na de reparatie mogen we de auto nooit meer verkopen. We zitten er dan levenslang aan vast, of we brengen hem naar de sloop.
Voorbeeld 2,
We kunnen de auto nooit laten repareren want dat mogen alleen professionele bedrijven. We moet de auto
verkopen aan dit bedrijf, zij repareren hem dan en daarna kopen we hem weer terug. Kosten horen we achteraf wel.
Voorbeeld 3,
De reparatiekosten zullen altijd uitkomen op het bedrag dat de verzekering uitkeert. Dus altijd 9000 euro, wat ze er ook aan moeten doen. Kan ook duurder uitkomen maar dat horen we dan later wel een keer. Kan nooit lager uitvallen want dat is bij wet verboden.
Voorbeeld 4,
We moeten de auto houden en laten repareren. De dagwaarde die de verzekering gaat inhouden op het uitgekeerde bedrag moeten we ook krijgen. Het is in Frankrijk normaal dat je het volledige bedrag krijg en de auto mag houden.
Nou, vertel het maar.
Hier staat ie op de brug bij de carossier. We zijn erg optimistisch want de schade aan het chassis valt erg mee. Een paar milimeter terugrichten en de grootste schade is verholpen. De laadbak vervangen door een gebruikte, cabine effe uitdeuken en we houden nog geld over ook. De eigenaar van de zaak kent nog wel een 'mannetje' die het allemaal vrij makkelijk wil afhandelen.
Allemaal goed nieuws dus. Alleen nog even wachten op de expert, die stuurt het schaderapport op en de advertenties waar uit zal blijken dat onze auto niet meer waard is dan wat hij uit wil keren.
